กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 10 ทำไมถึงได้ตัวติดขนาดนี้?
“มีอะไรเหรอ” ถานเยี่ยนชิงก้มหน้าหยิบบุหรี่มวนหนึ่งขึ้นมา ในแววตาที่ลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้งนั้นอ่านอารมณ์ไม่ออก
เวลานั้นที่เยอรมนีเพิ่งจะเป็นเวลาเช้าตรู่ เวินเจาหนิงนั่งหลังตรงอยู่บนโซฟา ในห้องรูดผ้าม่านไว้ เปิดแค่โคมไฟตั้งโต๊ะดวงเดียว ทอดแสงสีเหลืองนวลเป็นวงอยู่บนพรมสีเข้ม