กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 307 ไม่รนหาที่ตายก็ไม่ตาย...
"...เจ้าบอกว่าเมื่อครู่เจ้าแค่เมาอาละวาดงั้นรึ?"
เจ้าหุบเขาสือกำหมัดแน่น จ้องเขม็งไปที่ผู้อาวุโสเกาพลางเค้นเสียงลอดไรฟันออกมา "ผู้อาวุโสเกา หากระหว่างเจ้ากับผู้อาวุโสอ้ายมีปัญหาอะไรที่ต้องสะสาง เจ้าก็พูดออกมาตรงๆได้เลย"
"พวกเรารู้จักกันมาตั้งหลายร้อยปี เจ้าเองก็น่าจะรู้นิสัยใจคอของศิษย์ร่วมสำนักดี หากมีใครทำผิดข้าไม่มีทางเข้าข้างแน่นอน แล้วเจ้าจะไปหาข้ออ้างพรรค์นี้มาทำไม?"
ไม่ใช่แค่เจ้าหุบเขาสือเท่านั้นผู้อาวุโสคนอื่นๆที่นั่งเรียงเป็นแถวต่างก็จ้องมองผู้อาวุโสเกาเป็นตาเดียว
สายตาเหล่านั้นราวกับจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ข้ออ้างของเจ้ามันปลอมสิ้นดี