กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 298 พวกเราจะไม่ดิ้นรนอีกสักหน่อยหรือ?
เมื่อมองดูยอดเขาที่ว่างเปล่า ประมุขตระกูลหลิวก็มีสีหน้าเหม่อลอยงุนงง
ยังไม่ทันที่เขาจะตะโกนเรียกคนมาถามไถ่ให้รู้เรื่องว่าเกิดอะไรขึ้นก็เห็นผู้อาวุโสตระกูลหลิวเหาะมาจากบนฟ้าทางนี้พอดี ดูเหมือนจะมาตรวจสอบสถานการณ์เช่นกัน
ดังนั้นภายใต้ท้องฟ้าสีครามที่มีเมฆขาวล่องลอยบนยอดเขาอันว่างเปล่าที่มีเพียงขนไก่เกลื่อนกลาด จึงเหลือเพียงประมุขตระกูลหลิวและผู้อาวุโสสองคนยืนมองหน้ากันตาปริบๆ
ต่อให้คิดจนหัวแตก ทั้งสองก็คิดไม่ออกว่าเหตุใดศิษย์สำนักหยานซานถึงสามารถกวาดไก่ไปจนเกลี้ยงหลายภูเขาได้ภายในเวลาเพียงชั่วครู่เดียว
นี่ไก่บ้านข้าเป็นบ้าพากันเข้าแถวกระโดดลงถุงพวกเจ้าหรือยังไง?