กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 237 จู้ฟาน ปล่อยข้าไปเถอะ
เมื่อศิษย์สายเสียงบรรเลงบทเพลงที่สองจบลง จู้ฟานก็ดูจะดีอกดีใจมากเป็นพิเศษ
ก็บทเพลงนี้มันไพเราะจับใจจริงๆ นี่นา ฟังจบแล้วรู้สึกอารมณ์ดีขึ้นเป็นกองเลย
ศิษย์คนอื่นๆ ต่างหันมาสบตากันโดยไม่ต้องเอ่ยคำใด ทุกอย่างล้วนเข้าใจตรงกันในความเงียบ
ไอ้พวกเจ้าเล่ห์สายเสียงนี่มันช่างรู้จักแทรกตัวหาโอกาสเสียจริง!
ทว่าเรื่องนี้ก็ช่วยจุดประกายความคิดใหม่ให้ทุกคนได้เหมือนกัน
อะไรกัน ศิษย์น้องจู้ฟานมีแต่พวกเจ้าที่ประจบเอาใจได้หรือพวกข้าจะทำไม่ได้?
ก็แค่โชว์ของเด็ดบนเวทีไม่ใช่หรือไง? พวกข้าก็ทำเป็นเหมือนกันโว้ย!
ด้วยเหตุนี้เหล่าศิษย์ที่รอคิวขึ้นแสดงถัดไปจึงพากันถลกแขนเสื้อเตรียมลุยเต็มที่