เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 ศิษย์นักหลอมศาสตราส่งคำทักทายอย่างสุภาพกลับมาอีกครั้ง
ซุปไก่รสชาติกลมกล่อม เส้นบะหมี่ก็อิ่มท้องเหลือเกิน ทุกคนกินกันจนพุงกางและพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง
ครั้นกินเสร็จ พอเห็นก้นกะละมังที่สะอาดเอี่ยมอ่อง เหล่าศิษย์ก็อดรู้สึกอาลัยอาวรณ์ไม่หาย ราวกับยังกินไม่อิ่มใจนัก
"บะหมี่ยิ่งวางทิ้งไว้ยิ่งเยอะขึ้นเนี่ย น่าสนุกจริงๆ!"
"นั่นสิ เอ๊ะ เจ้าว่าไหม ถ้าพวกลูกชิ้นเสียบไม้ย่างกับของย่างกระทะเหล็กทำแบบนี้ได้บ้าง ยิ่งวางยิ่งเยอะ ยิ่งกินยิ่งเพิ่ม มันจะวิเศษขนาดไหนกันนะ!"
สิ้นคำรำพึงนั้นเหล่าศิษย์ต่างก็เริ่มเพ้อฝันกันไปไกล จินตนาการถึงภาพตัวเองถูกหมูสามชั้น เนื้อแกะเสียบไม้ย่างและปลาหมึกย่างท่วมร่าง......
ซู้ด......
ท้องที่เพิ่งอิ่มแปร้เมื่อกี้ ทำไมจู่ๆ ถึงรู้สึกหิวขึ้นมาอีกแล้วล่ะเนี่ย......
เจิ้งเลี่ยงถึงขั้นเอามือพาดไหล่จู้ฟาน พลางเอ่ยปากถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
"ศิษย์น้องจู้ อาหารอย่างอื่นสามารถงอกใหม่ได้ไม่รู้จบแบบนี้บ้างไหม?"