เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 อัตราสำเร็จอะไรกัน ไม่มี๊
ผู้ตัดสินหลักตัดสินใจนั่งรออยู่ข้างๆจนกว่าจู้ฟานจะปรุงอาหารเสร็จ
แน่นอนว่าเขาก็ไม่ได้ทอดทิ้งผู้เข้าแข่งขันจากตำหนักราชันโอสถเสียทีเดียวผู้ตัดสินหลักยื่นมือออกไปใช้วิชาอาคม สร้างสนามวายุซ้อนทับไว้ด้านนอก 'วังวนปราณวายุ' อีกชั้นเพื่อป้องกันไม่ให้กลิ่นรั่วไหลออกไป
ศิษย์ตำหนักราชันโอสถทั้งสองเพิ่งจะถอนหายใจโล่งอกได้ไม่ทันไรก็เห็นผู้ตัดสินหลักทำตาเป็นประกายเดินเข้าไปยืนอยู่ข้างในสนามวายุเสียอย่างนั้น
ศิษย์ตำหนักราชันโอสถ:?
เดี๋ยวนะ ท่านไม่เหม็นบ้างหรือไง?
เมื่อกี้ผู้ตัดสินหลักคนนี้เพิ่งกินไอ้ของเหม็นหึ่งนั่นไปคำเดียว ท่าทีก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยเรอะ
ไอ้ของพรรค์นั้นมันคืออะไรกันแน่?
ศิษย์ตำหนักราชันโอสถอดไม่ได้ที่จะเริ่มสงสัยใคร่รู้ พากันแอบเหล่สายตามองไปทางจู้ฟานอย่างลับๆ ล่อๆ
จู้ฟานไม่สนใจเลยว่าคนของตำหนักราชันโอสถจะคิดยังไง เขายังคงควักเนื้อทุเรียนต่อไป