เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117 มิตรภาพของเหล่าศิษย์หยานซานช่างน่าซาบซึ้งใจเหลือเกิน!
วัยรุ่นอะไรกัน?
แม้ศิษย์เอกสำนักจี๋ฝ่าจะไม่เข้าใจว่าประโยคนี้หมายความว่าอะไร แต่ปฏิกิริยาแรกของเขาคือการพุ่งหลบไปด้านข้าง
ทว่าตอนนั้นตำแหน่งของทั้งสองอยู่ใกล้กันมาก หากเว่ยเหิงเหวินโจมตีระยะนี้แล้วยังพลาดอีกก็ไปกลืนลูกไฟฆ่าตัวตายเสียเถอะ
ความเจ็บปวดร้อนระอุจู่โจมเข้ามาจากด้านหลัง ศิษย์เอกสำนักจี๋ฝ่ากัดฟันทน พลางหลบหลีกไปทั่วทิศ ทว่าอาคมไฟของเว่ยเหิงเหวินร้ายกาจยิ่งนัก เขาพยายามหลบซ้ายหลีกขวาอย่างสุดกำลังก็ไม่อาจสลัดพ้นจากทะเลเพลิงที่โอบล้อมอยู่รอบด้านได้
เพลิงในใจแผดเผาแทรกซึมผ่านผิวหนัง เริ่มเผาไหม้อวัยวะภายในและกระดูกแล้ว ศิษย์เอกสำนักจี๋ฝ่ารับรู้ถึงความเจ็บปวดแสนสาหัส จึงดิ้นรนเฮือกสุดท้ายหมายจะใช้ 'กระบี่เก้ายมทูตเหมันต์' ทว่าเว่ยเหิงเหวินที่เพิ่งเห็นกระบวนท่านี้ไปเมื่อครู่ พอเห็นอีกฝ่ายตั้งท่าก็รู้ทันทีว่าเขาคิดจะทำอะไร จึงจุดระเบิดทะเลเพลิงขัดจังหวะการร่ายวิชาในทันที