เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 108 หยานซานก็มีดีแค่นี้เอง
พอมีจ้าวเถิงเป็นแบบอย่างให้ดู เหล่าศิษย์ที่ลงแข่งต่อมาก็หัวไวขึ้นเยอะเลย
บ้างก็เล่นแนวผลัดกันตีทีละตา เจ้าตีข้าที ข้าตีเจ้าที เจ้าตีข้าอีกที แล้วข้าก็ตีเจ้าคืนอีกที
ตีไปตีมาก็ขอพักหายใจสักแป๊บ แฮ่~ กินของอร่อย ฟินสุดๆ~
บ้างก็เล่นสงครามยืดเยื้อ เปิดดาบผีล่องหน เดินหลบซ้ายขวา~ หลบไปหลบมา หันหลัง~ ฉก!
ยื้อไปยื้อมา พอพลังปราณใกล้หมด แฮ่~ งับขนมสักคำ แล้วค่อยกลับไปยืนเลนสู้ต่อ
ในบรรดาทุกคน คนที่แสดงละครได้เนียนที่สุดย่อมหนีไม่พ้นหร่วนม่าน นางเลือกเปิดศึกยิงอาคมแลกกันกลางอากาศกับศิษย์สายอาคมของอีกฝ่าย
ระหว่างการต่อสู้ นางไม่เพียงหลบการโจมตีอาคมของอีกฝ่ายได้อย่างคล่องแคล่ว แต่ยังคอยควบคุมความแม่นยำอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้เผลอซัดอีกฝ่ายร่วงตกเวทีไปซะก่อน
ทว่าในสายตาคนนอกการต่อสู้นี้กลับดูเหมือนปรมาจารย์วาดเส้นรอบตัวสองคนมาเจอกัน ตีกันอยู่ตั้งนานแต่ไอ้จอมยิงวืดสองตัวนี้ความแม่นยำต่ำเตี้ยเรี่ยดินจนน่าเหลือเชื่อ