เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelBox-TH
ตอนที่ 12 ทุกมื้อต้องมีส่วนของพวกเราด้วย!
ท่ามกลางสายตาอันสับสนวุ่นวายใจของเสิ่นอ๋าง จู้ฟานก็ปฏิเสธอย่างหนักแน่นด้วยความซาบซึ้งใจ แถมยังแทบอยากจะขอตัวลาไปเสียเดี๋ยวนั้นเลยด้วยซ้ำ
จู้ฟานอยากจะถามจริงๆ ว่า ศิษย์พี่ ท่านจะมาลังเลบ้าบออะไรกันหา? เรื่องพรรค์นี้ท่านไม่ควรจะปฏิเสธทันควันเลยหรอกเรอะ?
ท่านมันไม่ปกติแล้วนะ!!!
ภายใต้คำขู่ของจู้ฟานที่ว่าขืนพูดเรื่องนี้อีกคำจะไม่มีของกินให้สองพี่น้องจึงทำได้เพียงก้มหน้าก้มตาสวาปามเซี่ยงจี๊ย่าง ลูกชิ้นทอด วุ้นหนังหมูและซุปอีกเป็นกะละมังด้วยความเศร้าสร้อย
ใช่แล้วเพื่อให้ซดน้ำซุปได้สะใจ หร่วนม่านถึงกับใช้วิชาไฟหลอม 'เหล็กวิญญาณแดง' ก้อนหนึ่ง แล้วใช้อาคมธาตุทองปั้นขึ้นรูปเป็นกะละมังหน้าตาเฉย
เพียงแต่ฝีมือการปั้นของนางช่างยากจะเอ่ยคำใดออกมาได้ปั้นออกมาเหมือนเด็กน้อยเล่นขายของปั้นดินน้ำมันไม่มีผิด อัปลักษณ์จนแทบร้องไห้
ไม่รู้ว่าถ้านักหลอมศาสตราเห็นคนเอาวัตถุดิบมาผลาญทิ้งแบบนี้จะด่ากราดออกมาหรือเปล่า