เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 หอสะกดอสูร
หลังจากได้รับสมบัติวิเศษมิติฝึกอสูรประจำตัวมาแล้ว หลินจิ้งก็เอ่ยขอบคุณผู้อาวุโสม่ออีกครั้ง พร้อมแสดงความจงรักภักดีต่อสำนักว่ายามเป็นก็เป็นคนของสำนักฝึกอสูร ยามตายก็เป็นผีของสำนักฝึกอสูรต่อให้ต้องเวียนว่ายตายเกิดไปในภพภูมิเดรัจฉานก็ขอเกิดเป็นสัตว์อสูรของสำนักฝึกอสูร เล่นเอาผู้อาวุโสม่อถึงกับนิ่งอึ้งพูดไม่ออกไปชั่วครู่
"เอาล่ะ ข้ารู้ว่าเจ้ารักสำนัก ไม่มีมาดสุขุมนุ่มลึกสมกับเป็นกายาอายุวัฒนะเลยสักนิด ข้าจะส่งพวกเจ้ากลับไปเอง"
"รบกวนผู้อาวุโสม่อแล้วขอรับ แต่พวกศิษย์เดินกลับเองก็ได้" หลินจิ้งอยากแวะผ่านยอดเขาเกิงอวิ๋นเพื่อทดสอบผลลัพธ์การฝึกฝนกระรอกใบสนในช่วงหลายวันที่ผ่านมา
"เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น" พลังเวทของผู้บำเพ็ญขั้นจินตันนั้นสูงส่งยิ่งนัก ปีศาจหมีดำเป่าลมทีเดียวก็พัดเจ้าหนูขาวปลิวไปได้ผู้อาวุโสม่อก็สามารถตบฝ่ามือเดียวส่งพวกหลินจิ้งบินกลับไปได้เช่นกัน