เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 สำนักอันธพาล
"สมกับเป็นผู้บำเพ็ญกายาจริงๆ โดนยิงไปตั้งชุดหนึ่งแล้วยังขยับตัวได้อีก ทำเอาข้าตกใจหมดเลย"
หลินจิ้งสะบัดหยดน้ำที่ปากกระบอกปืนออก ไม่สนใจสีหน้าของศิษย์ร่วมสำนักที่มองมาราวกับเห็นผี แล้วหันไปมองกระรอกใบสนที่วิ่งกลับมาด้วยความดีใจ
"จี๊!!!" แบบนี้มันส์กว่าการทดสอบศิษย์สายในตั้งเยอะ!!
"ไอ้... ระ... ยำ!" ริมฝีปากของผู้บำเพ็ญทุ่งหิมะขยับไหวเล็กน้อย ทว่าไม่อาจเปล่งเสียงออกมาได้ร่างกายอันยับเยินทำให้เขาไม่อาจขยับเขยื้อน สติสัมปชัญญะค่อยๆ เลือนราง ไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าผู้ฝึกอสูรคนนี้มันตัวอะไรกันแน่
ตึง
ครั้นผู้บำเพ็ญทุ่งหิมะบาดเจ็บสาหัสล้มลง บัณฑิตชุดคราม นักปรุงยาสาวและเด็กหนุ่มจอมกระบี่ต่างหันสายตามาจับจ้องที่หลินจิ้งและกระรอกใบสน
"หลอมปราณขั้นสาม? หลอมปราณขั้นเจ็ด?"
พวกเขาต่างมองระดับพลังของหลินจิ้งและกระรอกใบสนออกในนั้นระดับพลังของกระรอกใบสนยังพอนับว่าผ่านเกณฑ์ ทว่าของหลินจิ้งนั้นต่ำต้อยเกินไปแล้ว