เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 สำนักฝึกอสูร
ทางใต้ของ 'เขตต้าฮวง'
มียอดเขาหลายสิบยอดที่ปกคลุมด้วยหมอกเมฆาตั้งตระหง่านเสียดฟ้า
สถานที่แห่งนั้นก็คือที่ตั้งของ 'สำนักฝึกอสูร' นั่นเอง
เหนือยอดเขา ท่ามกลางทะเลเมฆ สายลมทมิฬพัดผ่าน 'ผู้อาวุโสหมีดำ' หอบหิ้วหลินจิ้งและโอวหยางทั้งสองคนมาถึงสำนัก
ยอดเขาบัว ในฐานะหนึ่งในสามยอดเขาหลักของ 'สำนักฝึกอสูร' มีรูปลักษณ์คล้ายดอกบัวที่กำลังเบ่งบาน กลีบดอกแต่ละกลีบราวกับงานศิลปะที่ธรรมชาติบรรจงแกะสลักขึ้นอย่างประณีต
ลมทมิฬพัดมาถึงมุมหนึ่งของยอดเขา ทะเลเมฆรอบด้านม้วนตลบ เมื่อสายตาของหลินจิ้งกลับมาแจ่มชัด เขาก็พบว่าตัวเองมาอยู่ในลานหินแห่งหนึ่งเรียบร้อยแล้ว
ลานหินดูเรียบง่ายสมถะ ทว่าเมื่อสูดลมหายใจที่นี่ เขากลับรู้สึกราวกับได้มาเยือนแดนสวรรค์ ทำให้จิตใจปลอดโปร่งเบิกบาน ลืมเลือนความวุ่นวายทางโลกไปจนหมดสิ้น
"กลับมาแล้วรึ?"
ภายในลาน มียอดคนชราในชุด 'เสื้อคลุมเต๋า' สีดำยืนอยู่ เส้นผมสีเงินขาวราวหิมะของเขารวบหวีไปด้านหลังอย่างบางเบา เผยให้เห็นริ้วรอยบนหน้าผากที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาอย่างโชกโชน