กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 297 เขาต้องการปักหลักที่ขุนเขาชางฉงเพื่อปลูกหญ้า
เย่เฉินซิงจึงให้ศิษย์สายตรงโดยรอบถอยออกไป ทั้งยังร่ายวิชาเวทปิดกั้นการสอดแนมจากผู้อื่นไว้
“เจ้าขุนเขาเยียน ตอนนี้กล่าวได้แล้วกระมัง!”
“เจ้าขุนเขาเย่ ถึงข้าจะเป็นเจ้าขุนเขาพฤกษาวิญญาณ ทว่ากลับไร้ความสามารถ ไม่สามารถเพาะปลูกหญ้ากระดิ่งเงินระดับเก้าได้
ละอายใจต่อตำแหน่งเจ้าขุนเขาพฤกษาวิญญาณนี้ยิ่งนัก”
ยามกล่าวถึงจุดที่น่าสะเทือนใจ เจ้าขุนเขาเยียนกลับเค้นน้ำตาออกมาได้สองสามหยดจริง ๆ
ครั้นร้องไห้จนพอใจแล้ว เจ้าขุนเขาเยียนจึงมองดูบรรยากาศที่ถูกสร้างขึ้นจนได้ที่แล้ว
เขาหยิบกล่องหยกใบเล็กออกมาจากอกเสื้อแล้วเปิดออกเบา ๆ ภายในบรรจุเมล็ดสีดำไว้หลายเม็ด มีขนาดเพียงเท่าเมล็ดข้าว ดูไม่ออกเลยว่ามีความพิเศษอันใด
เขาหยิบเมล็ดออกมาสิบเม็ดจากกล่องหยกส่งให้แก่เย่เฉินซิง