ตอนที่ 242 สหายของผู้ยิ่งใหญ่ย่อมเป็นผู้ยิ่งใหญ่เช่นกัน!

ตอนที่ 242 สหายของผู้ยิ่งใหญ่ย่อมเป็นผู้ยิ่งใหญ่เช่นกัน!

หม้อไฟส่งกลิ่นหอมฟุ้ง เนื้อวัวนุ่มชุ่มฉ่ำ สุราวิญญาณหอมหวานบาดคอ

เสวียนปิงจื่อ หลงโม่ปิง และเย่เฉินซิงสังสรรค์ร่วมกัน กินดื่มกันอย่างสำราญ เสียงหัวเราะดังก้องไม่ขาดสาย

ทั้งสองกินจนอิ่มหนำสำราญ ใบหน้าเบิกบานจิตใจแจ่มใส

ช่วงเวลาแห่งความสุขมักผ่านไปรวดเร็วเสมอ เมื่ออยู่ที่นี่มาค่อนวัน ก็ได้เวลาต้องลาจาก

เสวียนปิงจื่อและหลงโม่ปิงลุกขึ้นป้องมือกล่าวอำลา

เมื่อเดินออกจากถ้ำ เห็นแสงจันทราดั่งสายน้ำ แสงสีเงินอาบไล้ไปทั่วที่ราบหิมะ

เย่เฉินซิงก็ติดตามออกมาส่ง

เหล่าผู้คนอื่นต่างก็เดินตามหลังมา

“สหายเอ๋ย!” เสวียนปิงจื่อโอบไหล่เย่เฉินซิงไว้