ตอนที่ 156 อาจารย์ข้าก็อยากดื่ม “ซุ่ยเชินฟง”

ตอนที่ 156 อาจารย์ข้าก็อยากดื่ม “ซุ่ยเชินฟง”

“ซุ่ยเชินฟง” ที่เย่เฉินซิงเตรียมจะลิ้มรส ถูกใครบางคนชิงตัดหน้าไปเสียก่อน

นี่มันใครกัน?

เขาเงยหน้าขึ้นมอง

ชายชราคนหนึ่งผู้มีใบหน้ากลมแป้นและมีแววตาเมตตาสงบ

หากไม่ใช่เพราะในมือของเขายังถือถ้วยเรืองแสง และกำลังจ้องมองไหสุราในมือเย่เฉินซิงด้วยสีหน้ายังไม่จุใจ เย่เฉินซิงคงถูกรูปลักษณ์ภายนอกของเขาหลอกเอาได้ง่าย ๆ ว่าเป็นพระเถระชั้นผู้ใหญ่ผู้ตรัสรู้มรรค

ท่านผู้นี้คืออาจารย์เหวินซินแห่งสำนักฝอซินแห่งดินแดนตะวันตกกระนั้นหรือ?

ช่างเป็นอย่างที่เจ้าสำนักลู่กล่าวไว้ไม่มีผิด มีนิสัยตามใจตนยิ่งนัก

“สุราดอกท้อนี้ช่างละมุนละไม ดุจดั่งกลิ่นอายสายลมฤดูใบไม้ผลิในเดือนสามที่พัดผ่านใบหน้า ชวนให้มึนเมาเล็กน้อย

ช่างพอเหมาะพอเจาะยิ่งนัก……”