กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 152 สำนักฝอซินแห่งดินแดนตะวันตก
เสี่ยวไป๋หู่เห็นทุกคนดื่มซุปกันหมดแล้ว มันจึงยื่นหัวเข้าไปในหม้ออีกครึ่งที่เหลือทันที แล้วซดซุปหม้อไฟรสเผ็ดอ่อนที่เหลืออยู่ครึ่งหม้อหมดเกลี้ยงในคราเดียวด้วยเสียงดังอึกอึก
สะใจ! อร่อยยิ่งนัก!
เสี่ยวไป๋หู่จ้องมองไปยังซุปหม้อไฟบนโต๊ะอื่น มันเดินวนไปรอบ ๆ แล้วพบว่ามันคิดมากไปเอง
ซุปหม้อไฟบนโต๊ะอื่นจะมีวาสนาถึงคราวที่มันจะได้ดื่มได้อย่างไรกัน!
ต่างถูกผู้คนบนโต๊ะแบ่งกันกินจนหมดเกลี้ยงไปเสียแล้ว
ก้นหม้อนั้นถูกขูดเสียเกลี้ยงเกลายิ่งกว่าขนบนใบหน้าของมันเสียอีก มันเลียขนเสือบนใบหน้าตนเอง ยังคงลิ้มรสของน้ำซุปเผ็ดอ่อนที่ตกค้างอยู่ได้นิดหน่อย!
ผู้คนกินหม้อไฟกันมื้อหนึ่งอย่างมีความสุขแล้วจึงจากไป เย่เฉินซิงพาศิษย์สายตรงทั้งห้ากลับไปยังลานเรือนเจ้าขุนเขา
ศิษย์อีกสี่คนต่างไปบำเพ็ญเพียรกันหมด เหลือเพียงหลินซุ่ที่ยังคงอยู่
“ท่านอาจารย์ ศิษย์มีคำขอหนึ่งเรื่องขอรับ”