กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 130 ว่าด้วยความเป็นไปได้ในการไปเกาะกินข้าวที่ขุนเขาชางฉง
เจ้าขุนเขาหวางผู้นี้จะกินอีกกี่คำกันแน่?
กลุ่มศิษย์แห่งขุนเขาชางฉงต่างจับจ้องไปยังเจ้าขุนเขาหยกเร้นลับด้วยความเคียดแค้น เขาขยับกายเข้าไปในครัวหยิบถ้วยใบหนึ่ง แล้วทำตัวคุ้นเคยตรงดิ่งไปยังข้างหม้อที่กำลังตุ๋มห่านยักษ์อยู่อย่างหน้าตาเฉย ก่อนจะตักเนื้อห่านที่หลงเหลือในหม้อรวมถึงน้ำซุปที่เหลือเล็กน้อยนั้นใส่ลงในถ้วยของตนเองจนหมด
ดูเหมือนว่าเพียงแค่กินเนื้อห่านจะยังไม่สะใจพอ เขาจึงไปขอถ้วยจากเจ้าขุนเขาเย่อีกใบ โดยบอกว่าจะไปตักข้าวสวยในครัวมาสักถ้วย โอ้โห พอเจ้าขุนเขาหวางเดินออกมาจากห้องครัว ทุกคนต่างพากันตะลึงงันกับถ้วยข้าวในมือของเขาที่พูนขึ้นมาจนแน่นขนัด ดูราวกับภูเขาลูกย่อม ๆ
“ฮี่ฮี่”
เจ้าขุนเขาหวางหัวเราะอย่างเกรงใจ
“ข้าไม่ได้กินข้าวมานานมากแล้ว เนื้อห่านนี่ช่างเรียกน้ำย่อยได้ดีนัก ส่วนข้าวเองก็หอมเป็นพิเศษ ข้าเลยตักมาเยอะหน่อยน่ะ”
ซูเชียนเชียนกระซิบกระซาบกับศิษย์หลานคนอื่น ๆ