ตอนที่ 120 ตายสหายเต๋าดีกว่าสิ้นชีพนักพรต

ตอนที่ 120 ตายสหายเต๋าดีกว่าสิ้นชีพนักพรต

เย่เฉินซิงเห็นหูปู้หลีและซูเชียนเชียนต่างเริ่มทานกันแล้ว จึงส่งสัญญาณให้ศิษย์ทั้งสี่ขึ้นมาลองชิมบ้าง

หลิ่วอวินเซินมองสีหน้าของหูปู้หลีที่เคลิบเคลิ้มไปกับเต้าหู้เหม็น เขากำลังเคี้ยวและละเมียดรสชาติอย่างละเอียด จากนั้นหันไปมองอาจารย์อาเล็กซูเชียนเชียน นางกำลังร้องบอกว่าอร่อยขณะที่มือยังใช้เหล็กเสียบชิ้นเต้าหู้เหม็นที่อาจารย์เพิ่งทอดเสร็จใหม่ ๆ

เต้าหู้เหม็นขนาดนี้ ทั้งสองคนกินเข้าไปได้อย่างไรกัน?

ณ บัดนี้ นอกจากหลิ่วอวินจิ้นที่ยังคงจดจ่ออยู่กับการดูอาจารย์ทอดเต้าหู้เหม็นและวิเคราะห์ว่าซอสที่อาจารย์ราดลงไปนั้นใช้ส่วนผสมอะไรบ้าง ศิษย์อีกสามคนต่างจับตาดูสีหน้าของหูปู้หลีและซูเชียนเชียนขณะทานเต้าหู้เหม็น พวกเขาต่างสงสัยว่าทั้งสองคนแกล้งทำเป็นอร่อยเพราะถูกอาจารย์ข่มขู่