ตอนที่ 70 ความรักระหว่างมนุษย์และอสูรนั้นไม่มีทางลงเอยด้วยดี

ตอนที่ 70 ความรักระหว่างมนุษย์และอสูรนั้นไม่มีทางลงเอยด้วยดี

ทำงานห้าร้อยปีเพื่อชดใช้หินวิญญาณงั้นหรือ?!

สีหน้าของอสูรดอกท้อปรากฏรอยร้าว นางเกือบจะรักษาความยิ้มแย้มแจ่มใสที่มักประดับอยู่บนมุมปากเอาไว้ไม่ได้

ไม่คาดคิดเลยว่าเสน่ห์ของนางจะต้องมาพ่ายแพ้ต่อหน้าเจ้าขุนเขาแห่งขุนเขาชางฉงผู้นี้

ก็แค่ใช้น้ำสกัดพฤกษาขั้นสูงของเจ้าไปขวดเดียวมิใช่หรือ?

ขี้เหนียวจริง

ถึงข้าจะไม่มีหินวิญญาณในตอนนี้

แต่ด้วยเสน่ห์ของข้า หากหาผู้ที่ชื่นชมคนอื่นได้ ย่อมต้องหาหินวิญญาณมาคืนได้แน่นอน

ข้าเพียงไม่อยากใช้ชีวิตอยู่แต่ในเทือกเขาอสูรทั้งวัน จึงหนีออกมา

หากต้องมาทำงานที่นี่ห้าร้อยปี เช่นนั้นก็ไม่มีโอกาสได้ไปที่อื่นเพื่อเปิดหูลูกตาและออกไปท่องเที่ยวแล้วมิใช่หรือ?