ตอนที่ 46 ขาหมูอสูรเชื่อมน้ำตาลกรวด

ตอนที่ 46 ขาหมูอสูรเชื่อมน้ำตาลกรวด

“ภารกิจของเราเพียงแค่ให้แต่ละคนจับอสูรหมูไปคนละหนึ่งตัวเท่านั้น

ดูเหมือนว่าพวกนี้จะมากเกินไปหน่อยแล้ว”

เมื่อเห็นอสูรหมูจำนวนมากที่เหล่าอาจารย์ลุงและอาจารย์ป้าจับมาได้ หลิ่วอวินจิ้นและคนอื่น ๆ ก็รู้สึกตกตะลึงเล็กน้อย

นอกจากเดินทางมาแถวเมืองเมฆาขาว พวกเขาก็ไม่ได้ทำอะไรเลย

แม้ว่าการได้รับความเอ็นดูจากผู้คนมากมายในสำนักจะเป็นเรื่องดีก็ตาม

แต่พวกเขาก็อยากรู้เช่นกันว่าตนเองบำเพ็ญเพียรไปถึงระดับไหนแล้ว

การไม่ได้ประลองจริงนั้นน่าเสียดายยิ่งนัก

เมื่อเห็นศิษย์หลานทั้งสี่คนมีท่าทางหดหู่เล็กน้อย

ลู่หลิงเทียนจึงเสนอว่า ถ้าเช่นนั้นพวกเจ้าแต่ละคนลองเลือกอสูรหมูมาตัวหนึ่งแล้วประลองตัวต่อตัวดู