ตอนที่ 30 ไม่เป็นเจ้าก็ไม่มีใคร

ตอนที่ 30 ไม่เป็นเจ้าก็ไม่มีใคร

ศิษย์น้องหญิงคนเล็กซูเชียนเชียนวิ่งร้องไห้กะซิกเข้ามา ด้านหลังยังมีเด็กสาววัยสิบสี่สิบห้าปีตามมาด้วย คนผู้นี้คือศิษย์น้องหญิงคนที่เก้าสิบซุนเสี่ยวเสี่ยว

ซูเชียนเชียนร้องไห้จนหอบหายใจไม่ทัน พูดจาไม่ประสา

เย่เฉินซิงจึงต้องมองไปยังซุนเสี่ยวเสี่ยว ให้ศิษย์น้องหญิงซุนช่วยไขข้อข้องใจให้เขา

“ศิษย์น้องเล็กเกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือ?”

ซุนเสี่ยวเสี่ยวรีบเล่าเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นหน้าหอซือหลิงแห่งขุนเขาซิงหยุนซ้ำอีกรอบ

ในฐานะเจ้าขุนเขา มักรู้สึกว่าขุนเขาชางฉงของเราขาดสิ่งใดไปสักอย่าง

"จริงสิ ที่แท้ก็ขาดผู้อาวุโสท่านหนึ่ง"