เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 บุรุษผู้นี้ก็ร้ายกาจไม่เบา
พอมู่ซือเจวี๋ยออกจากร้านอาภรณ์เทียนอวิ้น ก็ตรงตามกู้หนานเยียนกับเหยาทิงอวี่ไปทันที
ทั้งสามจึงหาร้านน้ำชาอีกแห่ง แล้วคุยกันต่ออยู่นาน จนฟ้ามืดสนิทถึงได้แยกย้ายกัน
ก่อนจากกัน เหยาทิงอวี่ดึงกู้หนานเยียนไปคุยข้าง ๆ แล้วกำชับเสียงดุว่า “กู้หนานเยียน ข้าเตือนเจ้าไว้เลยนะ ก่อนจะเลื่อนขั้นถึงวิญญาณแรกกำเนิด ห้ามเสียพรหมจรรย์เด็ดขาด”
กู้หนานเยียนกลอกตา พูดอย่างระอาว่า “วัน ๆ เจ้าคิดอะไรอยู่เนี่ย! ข้าบริสุทธิ์เหมือนดวงจันทร์ จะมีผู้ชายจากไหนมาทำให้ข้าเสียพรหมจรรย์ได้?”
เหยาทิงอวี่หัวเราะพรืด สีหน้าคลายลง “มีที่ไหนกันที่ชมตัวเองแบบนี้!”
“ก็เพราะเจ้าเลอะเทอะเองไม่ใช่หรือไง!”
เหยาทิงอวี่เชื่อคำนาง แต่ก็ยังไม่วางใจ มองมู่ซือเจวี๋ยแวบหนึ่ง ก่อนถอนใจพูดว่า “แต่อาจารย์อามู่ของพวกเจ้านี่ดีกว่าฉินโม่โจวตั้งหมื่นเท่า ถึงจะพอคู่กับเจ้าได้อยู่ แต่สำหรับข้ามันยากไปสักหน่อย”
กู้หนานเยียน “???”