กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 ไป ชิงของป่ากัน!
นางไม่คิดจะปิดบังท่าทีรังเกียจเลยสักนิด ทำให้แววตาของฉินโม่โจวหม่นลง เขาดูเจ็บปวดราวกับถูกนางทรยศและทอดทิ้ง
ซูเหยาเองก็ไม่คิดว่ากู้หนานเยียนจะฝีปากกล้าขึ้นถึงขนาดนี้
นางยังคิดจะวกกลับไปพูดเรื่องฉินโม่โจวต่อ แต่กลับเห็นกู้หนานเยียนยิ้มให้
“ศิษย์ร่วมสำนักซู” กู้หนานเยียนเตือนด้วยน้ำเสียงเหมือนผู้ใหญ่สอนเด็ก “เป็นเด็กสาว อย่าเอาแต่คิดเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ทั้งวันสิ พวกเราเป็นผู้บำเพ็ญนะ ไม่เคยได้ยินหรือว่า ใจไร้ชาย ชักกระบี่ก็เก่งราวเทพ หากเจ้าคิดเรื่องผู้ชายให้น้อยลง ระดับบำเพ็ญถึงจะสูงขึ้นได้”
ซูเหยาได้ยินแล้วก็สมองว่างเปล่าไปหมด นึกคำเถียงไม่ออกสักคำ