เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 แค่กินข้าวก็เลื่อนขั้นได้
มหาปราชญ์จวิ้นเหยามีศิษย์สายตรงอยู่สามคน
ศิษย์คนโตกู่เจ๋อหยางเป็นผู้บำเพ็ญสายยันต์ ศิษย์คนรองหลิ่วหร่านหร่านเป็นผู้บำเพ็ญสายค่ายกล ส่วนศิษย์คนที่สามหนิงเหวินเล่อเป็นผู้บำเพ็ญสายหลอมศาสตรา
ในชีวิตก่อน กู้หนานเยียนเคยมาที่ยอดเขาสมบัติวิญญาณเป็นครั้งคราวเพราะเรื่องปรุงโอสถ นางจึงพอจำทั้งสามคนได้ แต่ไม่ได้สนิทด้วยนัก
ไม่นานทั้งสองก็มาถึงที่พักของมหาปราชญ์จวิ้นเหยา
ในลานบ้าน มหาปราชญ์จวิ้นเหยานั่งอยู่บนขั้นบันไดด้วยท่าทางสง่างาม ข้างกายมีชายหนุ่มรูปงามหน้าตาสดใสยืนอยู่ ส่วนด้านล่างมีคนยืนเรียงแถวรออย่างนอบน้อม
กู้หนานเยียนเพิ่งเดินเข้าไป มหาปราชญ์จวิ้นเหยาก็เรียกนาง “หนานเยียน มานี่สิ”
นางรีบวิ่งเหยาะๆ เข้าไปยืนตรงหน้ามหาปราชญ์จวิ้นเหยาอย่างว่าง่าย
มหาปราชญ์จวิ้นเหยามองนางอย่างอ่อนโยน ก่อนจะโบกมือเบาๆ
ชุดน้ำชาปรากฏขึ้นกลางอากาศทันที พร้อมกลิ่นหอมสดชื่นที่ลอยมาแตะจมูก