0211

⬢⬢⬢

ตอนที่ 1 ตอนพิเศษ สายลมยามเย็นที่ซูริก (1)

หลินชิงเมิ่งนวดขมับของตัวเองเป็นครั้งที่ 6 แล้ว เพื่อไล่คำว่า "น้า" ออกไปจากสมอง

ฝั่งตรงข้าม โจวว่างเหย่กำลังนั่งหลังตรงอยู่ในเก้าอี้พนักพิงสูง ชุดสูทตัวเล็กถูกจัดไว้อย่างเนี้ยบกริบ หูกระต่ายที่ผูกไว้นั้นตรงยิ่งกว่าเส้นอายไลเนอร์ของเธอเสียอีก

เขากำลังใช้มีดและส้อมหั่นสเต็กเนื้ออย่างคล่องแคล่ว จนดูไม่เหมือนฝีมือของเด็กวัย 6 ขวบเลยสักนิด