0196

⬢⬢⬢

ตอนที่ 16 ถ้าหากไม่มีแมลงตัวนั้น

ณ จุดเริ่มต้นของถนนสายหานซาน มีผู้คนมารวมตัวกันมากขึ้นแล้ว

รถปอร์เช่สีขาวของหลินหร่านจอดนิ่งสนิทอยู่ในจุดรอปล่อยตัว รอบตัวรถมีผู้คนล้อมรอบเป็นวงกลม ทั้งคนที่คอยถามเรื่องค่าการปรับแต่งรถ คนที่ส่งน้ำให้ และคนที่แค่ตั้งใจเข้ามาเพื่อขอวีแชทเฉย ๆ

ลูกพี่ลูกน้องเฉิงไม่รู้ไปเอาชุดแข่งรถมาจากไหน กำลังทาบชุดกับตัวเธอพลางบอกให้ใส่ “ตอนกลางคืนลมแรง เธอใส่แค่นี้ไม่พอหรอก”

หลินหร่านรับชุดมากล่าวขอบคุณตามมารยาท แต่ไม่ได้สวมใส่ เพียงแค่พาดไว้ตรงต้นแขนเท่านั้น

เธอมีท่าทางใจลอยเล็กน้อย

โทรศัพท์ดังขึ้นไม่หยุด ทั้งสายของคุณลุงพ่อบ้านและของคุณน้าชาย

เธอไม่ได้รับสาย

แต่เธอรู้ดีว่าเขาจะต้องรู้เรื่องนี้เข้าแล้วแน่ ๆ