0190

⬢⬢⬢

ตอนที่ 10 ถ้าหากไม่มีแมลงตัวนั้น

ในวันที่คะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัยประกาศออกมา เซี่ยเผยจิ้นถูกท่านผู้เฒ่าสกุลเซี่ยโทรศัพท์ตามให้ตื่นจากเตียง

“702 คะแนน” เสียงของท่านผู้เฒ่าในสายดูราบเรียบ ทว่าแฝงไว้ด้วยความยินดีที่ปิดไม่มิด “สูงกว่าที่คาดการณ์ไว้สองคะแนน”

เซี่ยเผยจิ้นส่งเสียง “อืม” ในลำคอโดยไม่มีสีหน้าใด ๆ ราวกับตัวเลขนี้เป็นเพียงสิ่งที่คาดไว้อยู่แล้ว

หลังจากวางสาย เขานอนกลับลงไปบนเตียง จ้องมองเพดานพลางได้ยินเสียงหลินหร่านจากห้องข้าง ๆ กำลังอ้อนให้เซี่ยจี้หลานหวีผมให้ ส่งเสียงเจื้อยแจ้วเหมือนลูกนกตัวน้อย

มีประโยคหนึ่งที่ดังมาก ราวกับกลัวเขาจะไม่ได้ยิน “ผมที่น้าเล็กมัดให้ไม่สวยเลย โดนเพื่อนล้อมาหลายครั้งแล้ว บอกว่าหนูเหมือนนักพรตหญิง”

เขาโค้งมุมปากขึ้นเล็กน้อย

ตอนเลือกคณะ เขาปฏิเสธมหาวิทยาลัยชั้นนำในต่างประเทศหลายแห่งที่ส่งคำเชิญมาให้