เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 170 การช่วยเหลือที่มาถึงช้า
จิ้งจอกหิมะกลายพันธุ์สีขาวโพลนทั้งตัวถูกหลินหร่านปล่อยออกมาจากมิติและอุ้มไว้ในอ้อมกอด
เจ้าตัวเล็กดูเหมือนเพิ่งจะตื่นจากการหลับใหลอันแสนหวาน ดวงตาดุจแก้วผลึกกะพริบปริบ ๆ มันเอาหัวถูไถมือของหลินหร่านอย่างสนิทสนม พลางส่งเสียงครางครืดในลำคออย่างสบายใจ
นิ้วมือของหลินหร่านลูบผ่านขนบนหลังที่นุ่มลื่นของโตวโตวไปโดยไม่รู้ตัว
ทว่าสายตากลับมองไปยังความว่างเปล่า ณ จุดหนึ่ง จิตสื่อสารดังออกไปอย่างชัดเจนและราบเรียบว่า
“จากนี้ไป พวกคุณจงไปสิงสถิตอยู่ในร่างของโตวโตว”
นี่ไม่ใช่การปรึกษาหารือ
สนามแม่เหล็กชีวิตของโตวโตวมีความพิเศษ ทั้งยังสามารถรองรับจิตสำนึกข้อมูลทั้งสองนี้ และยังสามารถทำหน้าที่เป็น “ม่านกั้น” และ “ตัวระบุตำแหน่ง” ตามธรรมชาติได้อีกด้วย
เพื่อป้องกันไม่ให้พวกมันเร้นกายไปทั่วจนยากที่จะควบคุม