0126

⬢⬢⬢

ตอนที่ 126 นั่งบนตักเขาเขียนบัตรเชิญ ซ้ำยังดุกดิกไปมา

ในห้องทำงานของเซี่ยเผยจิ้น มีแขกที่ไม่ค่อยได้พบหน้ามาเยือนคนหนึ่ง

เผยโจวเดินก้าวเข้ามาก้าวยาว ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ไม่คิดจะปิดบัง

เขาเช็ดโต๊ะทำงานให้สะอาดก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นค่อยหยิบบัตรเชิญที่ทำขึ้นอย่างประณีตออกมาจากอกเสื้อด้วยความระมัดระวัง

วางมันลงบนโต๊ะทำงานด้วยความทะนุถนอม

“ลูกสาวสุดที่รักของฉันเขียนให้ฉันด้วยมือตัวเองเชียว” น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจนั้นแทบจะล้นทะลักออกมา

ปลายปากกาในมือของเซี่ยเผยจิ้นไม่หยุดชะงัก เขาเพียงเซ็นชื่อลงบนเอกสารอย่างคล่องแคล่วโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น “ผมรู้แล้ว”

เขารู้อยู่แล้วแน่นอน

บัตรเชิญใบนี้ หลินหร่านน้อยเป็นคนเขียนตอนที่ก้มตัวอยู่ในอ้อมกอดของเขา