เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 123 ฉันไม่อยากถูกลบหายไปอย่างบังคับ
ปรมาจารย์หมิงอู้พาศิษย์น้องน้อยกลับไปยังที่พักชั่วคราว
ทันทีที่ประตูปิดลง ใบหน้าที่ดูสุขุมลุ่มลึกและใจดีนั่นก็พังทลายลงทันที
เขาผลักไหล่ศิษย์น้อยเบา ๆ แล้วกดเสียงต่ำตวาดว่า
“เจ้าเป็นอะไรไป? ใครใช้ให้เจ้าเปลี่ยนบทพูดมั่วซั่ว? สิ่งที่พูดออกมานั่นฟังดูคลุมเครือจนข้าไม่เข้าใจสักประโยค ดีนะที่ตระกูลเซี่ยไม่เอาเรื่อง แถมยังให้อุปกรณ์ยังชีพมาอีก...”
เขาชั่งน้ำหนักบัตรแลกเปลี่ยนเสบียงของฐานในมือ สีหน้าผ่อนคลายลงเล็กน้อยแต่โทนเสียงยังคงไม่พอใจอยู่ “คราวหน้า ให้พูดตามที่ท่องจำไว้อย่างซื่อสัตย์ อย่าทำเป็นฉลาดนัก หากปล่อยพิรุธออกมา พวกเราทุกคนคงลำบากแน่!”
“ตระกูลเซี่ยกำชับว่าห้ามพูดมั่วซั่ว พวกเราต้องจำให้ขึ้นใจ จะได้ไม่ต้องตายโดยไม่รู้ตัว”
เขาทำตัวเป็นสิบแปดมงกุฎมาหลายปีโดยไม่เคยพลาดท่า ก็เพราะเขารักษาความลับได้ดีพอ
ศิษย์น้อยถูกผลักจนเซไปเล็กน้อย ก้มหน้าพูดด้วยเสียงอู้อี้ว่า “ทราบแล้วท่านอาจารย์”