0110

⬢⬢⬢

ตอนที่ 110: เขาเรียก: ยอดรัก

หลินหร่านซบลงบนไหล่กว้างของเขา

สัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจและอุณหภูมิร่างกายที่ค่อย ๆ สงบลง

รับฟังคำสารภาพที่ตรงไปตรงมาอย่างหาได้ยากยิ่งจากเขา

ความหวั่นไหวในอกที่เกิดขึ้นจากกิจกรรมอันเร่าร้อนเมื่อครู่ ค่อย ๆ ถูกถมเต็มด้วยความรู้สึกอบอุ่นและเอ่อล้นภายในใจ

เธอคิดในใจว่า ‘ไม่ให้จับ ก็ไม่ให้จับก็ได้’

แค่ได้มองก็อาหารตาเพียงพอแล้ว

ผ่านไปนานครู่ใหญ่ เซี่ยเผยจิ้นจึงผ่อนแรงกอดลงเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยมือจากเธอ

เขาก้มหัวลง ลมหายใจอุ่น ๆ พัดผ่านใบหูของเธอ เสียงของเขาแหบพร่าและทุ้มต่ำกว่าตอนอยู่นอกรถเมื่อครู่เล็กน้อย “ผอมลงนะ”