0097

⬢⬢⬢

ตอนที่ 97 หากคุณรังเกียจว่าร่างกายข้าสกปรก ข้าสามารถใช้ปาก...

ทว่าแสงนั้นก็มอดดับลงอย่างรวดเร็ว

คือเมิ่งเหยียน

คนขับรถที่ทำได้เพียงแค่ขับรถคนนั้น

ผู้ชายที่ไร้ประโยชน์

กู้เซี่ยงหว่านก้มหน้าลงอีกครั้ง แม้แต่คำทักทายสักคำก็ยังไม่อยากเอ่ย

เมิ่งเหยียนมองดูประกายตาที่จุดติดและดับลงของนาง หัวใจของเขาแทบแหลกสลายราวกับถูกวัตถุแข็งบดขยี้

จะเศร้าไปทำไมกัน ในเมื่อตัวเองก็รู้มาตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือ? จำเป็นต้องหลอกตัวเองไปทำไม

เขาคุกเข่าลงอย่างเงียบเชียบ แล้วเปิดกระเป๋าเป้ที่พกติดตัวมา