เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 77 พี่หล่านกลายเป็นคุณน้าเขยเล็กของผมได้อย่างไร?
นั่นไม่ใช่ยาพิษที่ร้ายแรงถึงชีวิต แต่กลับน่ากลัวยิ่งกว่ายาพิษเสียอีก—
มันสามารถเพิ่มระดับความไวสัมผัสของมนุษย์ได้ถึงร้อยเท่า ขยายทุกหยาดความเจ็บปวดให้รุนแรงจนเกินกว่าคนทั่วไปจะจินตนาการได้
เสียงแส้ฟาดผ่านอากาศที่แหลมคม เสียงเหล็กร้อนนาบเนื้อที่ดังจี่
น้ำเย็นที่แช่จนชุ่มบาดแผล แล้วถูกทำให้ร้อนขึ้นอย่างกะทันหัน เป็นความต่างของอุณหภูมิที่รุนแรง...
ทุกการลงทัณฑ์ทั่วไป เมื่อตกอยู่บนตัวกู้เซี่ยงหว่าน กลับกลายเป็นการทรมานที่เพียงพอจะฉีกกระชากดวงจิตวิญญาณ
ช่วงแรก เธอพอจะหวีดร้องในช่วงที่ความเจ็บปวดบรรเทาลงบ้าง เสียงของเธอทั้งบิดเบี้ยวและแหลมสูงเพราะฤทธิ์ยา “ฉันเป็นคนของหน่วยรบอัสนีทุ่ง ฉันเป็นคนของหัวหน้าหน่วยโจว! พวกแกกล้าทำกับฉัน...หัวหน้าไม่ปล่อยพวกแกไว้แน่! ปล่อยฉันนะ!”