กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 70 ออกไปห่าง ๆ จากฉัน
ฝ่ามือของเซี่ยเผยจิ้นนั้นร้อนผ่าว
มีรอยด้านบาง ๆ ที่เกิดจากการจับปืนหรือผ่านการฝึกฝนมาเนิ่นนาน ทว่าเขากลับกุมมือของเธอไว้ได้อย่างสนิทใจ
แรงกุมไม่เบาและไม่หนักจนเกินไป ทว่ากลับมอบความรู้สึกปลอดภัยที่อธิบายไม่ได้อย่างหนึ่งให้แก่เธอ
เธอยอมให้เขาจูงไปแต่โดยดี มุมหนึ่งในใจที่เคยตึงเครียดมาตลอดกลับผ่อนคลายลงอย่างน่าประหลาดใจ
เขาไม่ได้แสดงสีหน้าใด ๆ แต่เธอกลับรู้ได้โดยสัญชาตญาณว่าเขากำลังอารมณ์ดี
บางทีอาจเป็นเพราะพลังพิเศษสายควบคุม เธอจึงสามารถรับรู้ถึงอารมณ์ของผู้อื่นได้
ในขณะนี้เธอยังไม่สามารถแยกแยะได้ชัดเจนว่าความรู้สึกที่มีต่อเขานั้นคืออะไรกันแน่
หรือบางทีมันอาจเหมือนกับคนจมน้ำที่สัญชาตญาณสั่งให้คว้าท่อนไม้ที่แข็งแรงที่สุดเอาไว้มากกว่า