เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 5 คุณควรเรียกเธอว่าคุณหนูใหญ่ ไม่ใช่คุณหลิน
“นั่นเป็นเพียงการหลอกให้เธอกลัวเท่านั้น”
โจวว่างเหย่คลึงหว่างคิ้ว ในน้ำเสียงเผยความรู้สึกจนปัญญาที่หาได้ยาก “ผมไม่มีทางเอาคุณไปให้ซอมบี้กินจริงๆ หรอก”
“ฮึ! ฉันไม่เชื่อหรอก!” หลินหร่านหันหน้าหนี ไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย
ในฐานะประธานบริษัท โจวว่างเหย่ไม่ได้เผชิญหน้ากับคนที่เอาแต่ใจและต่อรองเก่งกาจแบบนี้มานานมากแล้ว
เขาหายใจเข้าลึกๆ สะกดอารมณ์ฉุนเฉียวในใจแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ผมรับรอง”
เขาคำนวณตำแหน่งเสบียงไว้หลายแห่งแล้ว การเดินทางครั้งนี้จำเป็นต้องพึ่งพาพื้นที่มิติของเธออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
หลินหร่านยังคงไม่ยอมลดละ “ถ้าอย่างนั้นคุณก็สาบานมา—รับปากว่าเด็ดขาดว่าจะไม่ฆ่าฉัน และจะไม่ปล่อยให้คนของคุณแตะต้องตัวฉันด้วย!”
แต่หลินหร่านยังคงไม่ยอมลดละ “งั้นคุณสาบานสิ—รับรองว่าจะไม่ฆ่าฉัน และจะไม่ยอมให้คนของคุณแตะต้องตัวฉันเด็ดขาด!”