กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 3 นางเอกคือชาเขียว
หลินหร่านเงยหน้าขึ้น เธอได้ยินคำถามของโจวว่างเหย่
เธอตรวจสอบดูพบว่ามันมีขนาด 200 ลูกบาศก์เมตร เท่ากับของนางเอกเป๊ะ
เพิ่งจะนึกอยากตอบตามจริง ก็พบว่าสายตาของโจวว่างเหย่นั้นคมกริบราวกับใบมีด
นี่มันหมายความว่ายังไงกัน?
ความคิดของพระเอกนี่เดายากชะมัด เหมือนคนป่วยไม่มีผิด
เธอตอบออกไปอย่างหยั่งเชิง “เล็กมากค่ะ”
สายตาของโจวว่างเหย่ดูอ่อนลงเล็กน้อย “ไม่เป็นไร ภายหลังสามารถอัปเกรดได้”
เซี่ยจี้หลานมองลูกชายด้วยความพึงพอใจ แบบนี้สิถึงจะถูก อย่างน้อยก็รู้ว่าต้องปลอบหร่านหร่าน