กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 310: ห้ามหนี
“ไม่มีใครตามมา?”
ลู่ฝานสงสัย เพราะเบื้องหลังของเขา เขาไม่สัมผัสได้เลยว่ามีใครกำลังไล่ล่าเขาอยู่
ทั่วทั้งถนนมีเพียงเขาคนเดียวที่กำลังวิ่ง มนุษย์อสูรข้างทางมองลู่ฝานที่เอาแต่วิ่งไปมาด้วยความประหลาดใจ
แปลกใจว่าทำไมลู่ฝานต้องวิ่ง ในเมื่อข้างหลังของเขาก็ไม่มีใครไล่ตามมาเสียหน่อย!
แม้ลู่ฝานจะรู้สึกว่าเหตุการณ์นี้พิลึกชอบกล แต่ความเร็วที่ฝีเท้าของเขาก็ไม่ได้ลดลงเลย เขายังคงมุ่งหน้าไปในทิศทางที่เขารู้สึกว่าถูกต้อง
“ลู่ฝานลู่ฝาน ฉันรู้วิธีไปแล้ว พวกเรารีบไปกันเถอะ”
ซิงไห่บินจี๋กลับมาจากระยะไกล แล้วพูดขึ้นในหัวของลู่ฝาน
“รีบนำทางมา ไม่อย่างนั้นฉันคงโดนกินแน่”