กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 270 เกาเทียนหยวน
“ให้ตายเถอะลูกพี่ ทุกครั้งที่ออกมากับลูกพี่ ต้องชนอะไรเข้าสักอย่างตลอดเลย!” หวังต้าพั่งที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับพูดออกมาด้วยความหวาดกลัวเล็กน้อย
ครั้งก่อนชนศิลาจารึกพลังรบ ครั้งนี้ชนคน งั้นครั้งต่อไปก็ไม่รู้ว่าจะไปชนอะไรเข้าอีก?
“เลิกพูดมาก แล้วรีบลงจากรถไปดูสิว่าเขาเป็นอะไรไหม?” ลู่ฝานพูดออกมาอย่างนิ่งเฉย
ลู่ฝานรู้สึกว่าทุกครั้งที่เขาขับรถ ตราบใดที่เป็นการเดินทางไปในที่ที่ค่อนข้างไกล เขาจะต้องขับชนอะไรต่อมิอะไรตลอด
ต่อให้เขาจะใช้เส้นทางที่ไม่ค่อยสัญจรและพยายามขับอ้อมไปไกลแล้วก็ตาม เรื่องแบบนี้ก็ยังเกิดขึ้นได้เสมอ