กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 125 อัตราการคัดออกเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์
“เชี่ยเอ๊ย! ทำไมมันถึงได้เจ็บปวดขนาดนี้วะเนี่ย!!!”
เซี่ยงเปียวภูมิใจในตัวเองว่าเขาสามารถทนต่อความเจ็บปวดได้มากกว่าใคร เมื่อเห็นคนเหล่านั้นต้องทนทุกข์ เขายังนึกว่านั่นเป็นเพราะพวกเขาไม่ได้เตรียมตัวมาก่อน
แต่เมื่อตัวเขาเองก้าวเข้าสู่หลุมร้อยวิบากแล้วเท่านั้น ถึงได้เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า เสียงร้องโหยหวนของคนเหล่านั้นมันช่างสมจริงเพียงใด
ถูกงูเห่าลายดอกพวกนี้กัดสักคำ มันเจ็บจริง ๆ!
“ลู่ฝาน นี่มันโหดร้ายเกินไปหน่อยไหม?” หลินเป่ยซานมองดูกลุ่มที่สอง ซึ่งยังมีผู้คนจำนวนมากทะยอยออกมาจากหลุมร้อยวิบาก
พวกเขาไม่สามารถทนต่อความเจ็บปวดที่เกิดจากงูเห่าลายดอกพวกนี้ได้เลย