0079

⬢⬢⬢

ตอนที่ 79: ไม่เหลือแม้แต่เหรียญเดียว

ตู้ฝานจือและคนอื่น ๆ เพิ่งจะสังเกตเห็นลู่ฝานที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ตอนที่พวกเขาเดินเข้ามาพวกเขาเมินเขาไปโดยอัตโนมัติ

“แค่เด็กกะโปโลอย่างแกเนี่ยนะ? จะให้เหตุผลอะไรกับฉันได้? อย่ามาป่วนแล้วไปนั่งอยู่เฉย ๆ ไป”

ในสายตาของตู้ฝานจือ ลู่ฝานก็เป็นเพียงนักศึกษาที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม คาดว่าคงเป็นลูกหลานญาติฝ่ายไหนสักคนของสวีเจียกระมัง

คงจะรู้ว่าสวัสดิการของบริษัทนี้ดี ไม่ต้องทำงานหนักก็ได้เงินเดือนเจ็ดแปดพัน แม้แต่เด็กฝึกงานก็ยังได้สองสามพัน บริษัทแบบนี้ใครบ้างล่ะจะไม่ยากมา

อันที่จริงเงินเดือนนี้ถูกปรับโดยสวีเจียแล้ว ถ้าให้เป็นไปตามเกณฑ์ของลู่ฝานจะสูงกว่านี้อีก