กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 67: นายต้องไปกับฉัน
ฟ่อ。
ดาบถังในมือลู่ฝานฟันลงบนเกล็ดของอสรพิษเจียว ทว่าสิ่งที่ต่างจากหวังหางและคนอื่น ๆ คือดาบของลู่ฝานไม่ได้ทิ้งไว้เพียงรอยขีดข่วนบนตัวอสรพิษเท่านั้น
เกล็ดของอสรพิษเจียวถูกดาบถังของลู่ฝานตัดขาด สัตว์ย้อนต้นกำเนิดก็เหมือนกับผู้วิวัฒน์ ตรงที่พวกมันไม่ถูกเชื้อไวรัสกัดกิน
ดังนั้นเลือดที่ไหลออกมาจากตัวของอสรพิษเจียวจึงเป็นสีแดงเช่นเดียวกับในยุคอารยธรรม
อสรพิษเจียวเจ็บปวดจนคลั่ง มันตวัดหางฟาดพื้นสุดแรงก่อนจะฟาดเข้าใส่ลู่ฝาน
โฮก。
หลังจากเจ็บปวด อสรพิษเจียวก็ระเบิดพลังทั้งหมดที่มีออกมา
ความเร็วในการจู่โจมนั้นเร็วกว่าตอนที่จัดการกลุ่มของหวังหางเสียอีก แถมยังมีแรงมากยิ่งกว่า