0060

⬢⬢⬢

ตอนที่ 60 สวนสาธารณะพิสดาร

“ลูกพี่ ผมหยุดพักได้หรือยัง?” หวังต้าพั่งหอบหายใจถี่พลางเอ่ยถาม ปากก็มีน้ำลายสอออกมาไม่หยุด

“ไม่ได้ ทำต่อไป ลมยังแรงไม่พอ พัดให้แรงกว่านี้หน่อย”

ลู่ฝานคีบผ้าขี้ริ้วจากหม้อไฟเข้าปาก

ใช่ ถูกต้องแล้ว พวกลู่ฝานกำลังกินหม้อไฟกันอยู่

ยังไงเสียของที่เก็บไว้ในพื้นที่เก็บของก็ไม่เน่าเสียหรือหมดอายุ ลู่ฝานจึงเก็บอาหารสดและของสดเอาไว้ในนั้น

ตอนนี้หวังต้าพั่งมีปีกพอดี เขาจึงอ้างว่าเป็นการฝึกฝน แต่จริงๆ แล้วคือให้ช่วยพัดลมตอนกินหม้อไฟเพื่อลดอุณหภูมิลง