เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 32 มูลค่ากว่าร้อยล้าน
เหออี๋และซ่งลี่ที่เพิ่งเดินออกไป เมื่อได้ยินเสียงร้องของลู่ฝาน ทั้งสองก็รีบรุดมาที่ห้องของลู่ฝานด้วยความตื่นตระหนก
เหออี๋ที่ตั้งใจรอให้ลู่ฝานมาขอโทษ ผลปรากฏว่ายังไม่ทันได้คำขอโทษ กลับต้องมาคอยดูแลลู่ฝานเสียอย่างนั้น
“ดูเหมือนจะสลบไปนะ?” ซ่งลี่สันนิษฐานพลางเกิดความสงสารขึ้นในใจ แม้จะร่ำรวยแต่ก็น่าจะเป็นคนที่ขี้โรคเหลือเกิน
“พาเขาไปนอนบนเตียงเถอะ” เหออี๋เสนอ
“หนักจริง!”
ทั้งสองช่วยกันพาลู่ฝานไปนอนบนเตียง เหออี๋แอบสัมผัสกล้ามเนื้อของลู่ฝานเบาๆ มันดูแน่นและมีเนื้อมีหนัง ทำให้ความขุ่นเคืองเมื่อครู่นี้หายไปทันที ซ่งลี่วางแก้วน้ำไว้ที่หัวเตียงก่อนจะพากันออกจากห้องพร้อมกับเหออี๋ที่ใบหน้าแดงระเรื่อ
ท้ายที่สุด ซ่งลี่ยังอดแซวเหออี๋ไม่ได้ จึงใช้นิ้วจิ้มหน้าผากอีกฝ่าย “ไม่อายบ้างหรือไง?”