0022

⬢⬢⬢

ตอนที่ 22 ทุกสิ่งล้วนเป็นกับดัก

ลู่ฝานครุ่นคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ เขาเดินไปเดินมาอยู่ในห้องไม่หยุด

การเดินของเขาทำให้เวย์จื่อถิงไม่มีอารมณ์จะเล่นกับเบบี้อีกต่อไป

“ถ้าคุณยังจะเดินวนไปวนมาแบบนี้ก็ออกไปเดินข้างนอกโน่น อยู่ในนี้คุณจะทำให้ฉันเวียนหัวตายอยู่แล้ว”

ลู่ฝานคิดว่าก็ดีเหมือนกัน ขืนอยู่คิดในนี้ต่อไปก็คงไม่เข้าใจ ออกไปข้างนอกดูเผื่อจะพบอะไรบ้างดีกว่า

ลู่ฟานออกมาที่ด้านนอก จากตรงนี้สามารถมองเห็นบางจุดในเมืองที่เริ่มมีแสงไฟสว่างขึ้นมา ทำให้พื้นที่โดยรอบดูงดงามราวกับภาพฝัน คาดว่าก่อนวันสิ้นโลกที่นี่คงจะสวยงามกว่านี้แน่ๆ