กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 5 เข้าสู่วาระคนใช้
เช้ามืดวันถัดมา ดวงอาทิตย์อุทัยขึ้น แสงแดดสาดส่องลงบนพื้นดิน
“เฮ้ๆๆ ตื่นได้แล้ว ไปซักผ้าไป”
ลู่ฝานถูกเวย์จื่อถิงเขย่าตัวปลุกอย่างรุนแรง เชือกบนตัวถูกเวย์จื่อทิงแก้ให้แล้ว แต่ที่ข้อมือยังคงถูกเชือกเส้นหนึ่งมัดไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้เขาหนีไป
เวย์จื่อถิงมั่นใจในพลังของตนเองมาก พลังของลู่ฝานในสายตาของเธอก็พอๆ กับพลังของเด็กคนหนึ่งเท่านั้น
“ตื่นหรือยัง?” เวย์จื่อถิงตบหน้าลู่ฝานเบาๆ ผิวที่ยืดหยุ่นและเนียนละเอียดนี้ เธอไม่ได้เห็นคนที่ผิวพรรณขาวสะอาดขนาดนี้มานานมากแล้ว ผิวเขายังดีกว่าของเธอเสียอีก