ตอนที่ 230 ตัวปัญหาตระกูลลู่เก่ากลับมาจากค่ายใช้แรงงานดัดนิสัย

ตอนที่ 230 ตัวปัญหาตระกูลลู่เก่ากลับมาจากค่ายใช้แรงงานดัดนิสัย

ทางออกจากสถานีรถไฟเมืองหลิ่นเฉิง

เงาร่างไม่กี่ร่างที่ไม่เข้ากับเมืองอันเจริญรุ่งเรืองกำลังกะเผลกเขยกตัวออกจากทางเดินมืดมิด ผู้โดยสารโดยรอบต่างพากันปิดจมูก หลบเลี่ยงพวกเขาราวกับหลบเทพแห่งโรคระบาด

จางหลานฮวาแบกผมขาวแห้งกรังดั่งหญ้าแห้ง ลากขากะเผลกโก่งงอผิดรูปสองข้าง อาศัยกระบองไม้ผุ ๆ สองท่อนพยุงกายไว้อย่างยากลำบาก

การใช้แรงงานดัดนิสัยหนักหน่วงตลอด 5 ปี ทรมานคนครอบครัวนี้จนไม่คล้ายคนไม่คล้ายผี

ตาเฒ่าลู่ตาบอดไปข้างหนึ่ง หลังค่อมจนแทบติดพื้น เดินก้าวหนึ่งหอบสามหน ราวกับจะหมดลมหายใจได้ทุกเมื่อ

สองพี่น้องลู่เป่ยซานและลู่เป่ยไห่ยิ่งน่าเวทนากว่านั้น ในตอนนั้นพวกเขาคิดหมายฆ่าชิงทรัพย์ จึงถูกซูเหมียนเยวี่ยทุบตีจนมือเท้าพิการ ตลอด 5 ปีนี้ในฟาร์มแรงงานดัดสันดาน ร่างกายพิการทำงานหนักไม่ได้ จึงโดนผู้คุมซ้อมปางตายอยู่ไม่น้อย

เวลานี้พวกเขาเดินโซซัดโซเซ ทั่วร่างส่งกลิ่นเหม็นเน่า วันนี้ ในที่สุดพวกเขาก็พ้นโทษ

“แม่ พวกเราจะไปไหนกัน” ลู่เป่ยซานกุมท้องที่แฟบแห้ง หิวจนตัวสั่นระริก “ฉันไม่มีแรงจะเดินแม้แต่ก้าวเดียวแล้ว ในกระเป๋าพวกเราไม่มีเงินสักแดง คืนนี้แม้แต่ที่ซุกหัวนอนก็ยังหาไม่ได้เลย”