เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 223 ความงดงามแห่งพลังอันรุนแรงของเอ้อร์เป่า
ชายแผลเป็นพุ่งตัวลงไปในร่องน้ำโคลน กลั้นหายใจแน่น หัวใจเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่งอยู่ในอก
เขาเบิกตากว้างที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดงก่ำ จ้องมองหมอกควันสีขาวที่แผ่กระจายอย่างรวดเร็วเลียบไปกับผิวน้ำอันขุ่นมัวตาไม่กระพริบ
พายุฝนกระหน่ำซัดลงบนกระบอกโลหะอย่างหนักหน่วง แต่นอกจากจะไม่ชะล้างฤทธิ์ยาออกไปแล้ว มันกลับยิ่งเร่งให้แก๊สความเข้มข้นสูงระเบิดปลดปล่อยออกมาเร็วขึ้น
วานรผอมที่อยู่ด้านข้างยังไม่ทันได้ตั้งตัวแม้แต่น้อย พลันอ้าปากออก หมอกควันสีขาวฉุนกึกคำใหญ่ก็ไหลทะลักเข้าไปในปอดโดยตรง
เขาไม่มีแม้แต่การดิ้นรน ร่างกายอ่อนยวบ กระแทกลงไปในน้ำโคลนอย่างแรง
ต่อมา เสียงกรนดังสนั่นและลากยาว กลับดังออกมาจากจมูกของเขา
เหล่านักรบมรณะรอบข้างไม่มีแม้แต่เสียงคราง พากันล้มคว่ำลงไปในน้ำโคลนอย่างต่อเนื่อง
บางคนนิ้วยังคงเหนี่ยวไกปืนอยู่ พอคลายมือออก ปืนก็ตกลงไปในแอ่งน้ำ บางคนเพิ่งหันหลังคิดจะวิ่งหนี วิ่งไปไม่ถึงสองก้าวก็ล้มคะมำ นอนหลับสนิทอย่างแสนสบาย
ในใจของชายแผลเป็นพลันบังเกิดความหนาวเหน็บเสียดแทงกระดูก