กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 221 เรดาร์ครอบคลุมทุกทิศทางของซื่อเป่า
ซื่อเป่าเปลือยเท้าคู่น้อย เหยียบย่ำลงบนแผ่นอิฐเขียวอันเย็นเฉียบ พุ่งชนประตูห้องนอนใหญ่เปิดออกราวกับกระสุนปืนใหญ่ลูกน้อยที่ไร้สุ้มเสียง
“พ่อ! แม่! มีคนชั่ว!”
น้ำเสียงไร้เดียงสากดต่ำจนแทบไม่ได้ยิน ทว่ากลับแฝงความร้อนรนกระวนกระวายประหนึ่งไฟลนก้น
ท่ามกลางความมืดมิด ลู่เป่ยเฉินเบิกตากว้างฉับพลัน
ความตื่นตัวที่เฉียดใกล้เส้นแบ่งความเป็นความตายมาเนิ่นนานหลายปี ทำให้เขาคลำหยิบอาวุธปืนประจำกายออกมาจากใต้หมอนตามสัญชาตญาณ
นิ้วหัวแม่มือสะกิดเพียงนิด
เสียงดัง “กริ๊ก” กลไกนิรภัยก็ถูกปลดออกแล้ว
ซูเหมียนเยวี่ยพลิกตัวลุกขึ้นนั่ง ดึงซื่อเป่าเข้าสู่อ้อมกอดทันที “เสี่ยวซื่อ ไม่ต้องกลัว ได้ยินอะไรมา”