กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 215 เจ้าหนูน้อยพลังประหลาดลากเลื่อนหิมะ
“ในสมุดบัญชีของท่านยมราช ยังไม่มีชื่อฉันหรอก”
ซูเหมียนเยวี่ยมองเว่ยจิ่นที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวังด้วยสีหน้าสงบนิ่ง
เธอผุดลุกขึ้นยืน น้ำเสียงเด็ดขาด “เชื้อรามีชีวิตตัวนี้ ฉันจะไปเก็บด้วยตัวเอง”
“ลูกสะใภ้ ที่นั่นอันตรายเกินไป” ลู่เป่ยเฉินขมวดคิ้ว ป่ามารส่วนลึกเป็นสถานที่พิลึกพิลั่นเช่นไรเขาย่อมรู้แจ้งแก่ใจดี แม้แต่นายพรานที่เจนจัดที่สุดยังไม่กล้าเหยียบย่างเข้าไปแม้แต่ครึ่งก้าว
“อันตรายก็ต้องไป” ซูเหมียนเยวี่ยหันไปมองเขา “ถ้าสิ่งนี้สามารถนำมาทำเป็นยามุ่งเป้าได้จริง มันจะช่วยชีวิตเหล่านักรบแนวหน้าได้มากเพียงใด เรื่องนี้นายย่อมรู้ดีกว่าฉัน”
ลู่เป่ยเฉินนิ่งเงียบไปสองวินาที ก่อนจะขบฟันกรามในแน่น “ตกลง ฉันจะพาหน่วยจู่โจมคมมีดไปเป็นเพื่อนเธอ เธอเดินไปถึงไหน ฉันจะตามไปถึงนั่น”