เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 211 มอบสูตรตำรับปลอม
ยามเช้าตรู่ ลมแห่งดินแดนชายแดนเหนือยังคงแฝงไว้ด้วยความหนาวเย็นเสียดกระดูก
ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัวราง ในเรือนลานใหญ่ของโรงงานผลิตยาก็ดังกึกก้องไปด้วยเสียงคำรามของหม้อต้มเสียแล้ว
ซูเหมียนเยวี่ยสวมเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดสะอ้านทะมัดทะแมง จูงมืออู่เป่าลู่จิ่นอวี๋ เดินผ่านระเบียงทางเดินอย่างไม่ช้าไม่เร็ว มุ่งหน้าไปยังห้องปรุงยาหลักที่อยู่สุดปลายทางเดิน
ตรงหัวมุมระเบียงทางเดิน ต้าเป่าลู่จือเหยาและซื่อเป่าลู่เฉินเฟิงกำลังยืนพิงกำแพงอยู่
เมื่อเห็นซูเหมียนเยวี่ยเดินมา ซื่อเป่าก็หลับตาลง ใบหูเล็ก ๆ ทั้งสองข้างขยับไหวเบา ๆ ราวกับเรดาร์อันแม่นยำที่กำลังกวาดตรวจทั่วทั้งพื้นที่
ไม่กี่วินาทีต่อมา ซื่อเป่าก็ลืมตาขึ้น พยักหน้าให้ซูเหมียนเยวี่ยแล้วกดเสียงต่ำพูดว่า “แม่ ก้อนโลหะนั่นยังอยู่ในท่อระบายอากาศ คนที่เรือนรับรองห่างออกไป 300 เมตรคนนั้นตื่นแล้ว การเต้นของหัวใจเร็วมาก กำลังใส่หูฟังเฝ้ารออยู่เลย”
มุมปากของซูเหมียนเยวี่ยโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชาดุดัน
เธอเอื้อมมือไปลูบหัวซื่อเป่า ส่งสายตาให้ต้าเป่า จากนั้นจึงผลักเปิดประตูเหล็กอันหนาหนักของห้องปรุงยา
ภายในห้องปรุงยาอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของสมุนไพรอันเข้มข้น ซูเหมียนเยวี่ยเอื้อมมือไปลงกลอนประตูด้านหลังจนแน่นหนา ลากเก้าอี้ตัวหนึ่งมาให้อู่เป่านั่งลง